Wyraz „socjalizacja” pochodzi od łacińskiego socialis, co dosłownie oznacza „towarzyski”. Tak się określa proces rozwoju społecznego człowieka, kształtowania jego osobowości, przekazywania systemu wartości, norm, wzorów zachowań obowiązujących we współżyciu z innymi ludźmi oraz umiejętności niezbędnych dorosłemu człowiekowi w pełnieniu przez niego różnych ról społecznych. Proces ten dokonuje się poprzez oddziaływanie środowiska społecznego (np. rodziny, rówieśników, nauczycieli czy instytucji, takich jak choćby szkoła) na jednostkę.
(more…)

Ważnym czynnikiem wpływającym na zachowanie się jednostki w społeczeństwie są jej potrzeby oraz sposoby ich zaspokajania. Do naj-ważniejszych potrzeb w relacji jednostka-społeczeństwo należą:
-    potrzeby biologiczne, takie jak potrzeba zaspokajania głodu i pragnienia (słaba konstrukcja fizyczna człowieka sprawia, że na dłużej nie jest on w stanie ich samodzielnie zaspokoić);
-    potrzeba przedłużenia gatunku (ma ogromny wpływ na życie społeczne);
-    potrzeba bezpieczeństwa, przynależności i miłości oraz potrzeba uznania i współzawodnictwa (ich zaspokajanie wymaga częstych kontaktów z innymi ludźmi).
Wszystkie wymienione czynniki sprzyjają powstawaniu różnych form życia społecznego. Jednak człowiek nie od razu staje się istotą społeczną. Przez całe życie, a przede wszystkim w dzieciństwie uczy się norm i zasad obowiązujących w danej zbiorowości. Taki proces nazywamy socjalizacją.